Van dierentuin naar Afrikaanse bush

Dieren fotograferen deed ik altijd al. In dierentuinen probeerde ik ze zo natuurlijk mogelijk vast te leggen, zonder hekken of verblijven in beeld. Maar het bleef kunstmatig.

In 2023 veranderde dat. Mijn eerste echte wildlife ervaring was in Zuid-Afrika’s Addo Elephant Park tijdens een reis voor werk. Ik verwachtte wat mooie plaatjes, maar wilde dieren bleken een totaal andere wereld. Ze doen wat ze willen, gaan waar ze willen, en trekken zich nergens iets van aan. Zoals het hoort.

Verkocht aan Afrika

Een jaar later ging ik terug, dit keer naar Kruger National Park. En ik was verkocht. Die eerste ochtend toen een luipaard rustig langs onze auto liep, het licht dat over de Serengeti valt bij zonsopgang, een olifantenkudde die gewoon hun ding doet. Dit was waar ik naar zocht zonder het te weten.

In 2025 keerde ik twee keer terug naar Afrika, maar dit keer naar Tanzania’s Northern Circuit. Elke reis leerde me meer, net als de fotocursussen en workshops die ik volgde.

Begrijpen wat je fotografeert

Ik rondde de FGASA Nature Enthusiast Workbook af, niet omdat het moest, maar omdat ik wilde begrijpen wat ik fotografeerde. Gedrag, ecologie, conservatie: elk detail maakt je een betere fotograaf. En hoe meer ik leerde, hoe duidelijker werd hoe kwetsbaar deze dieren en hun habitat zijn.

Wildlife fotografie is voor mij meer dan mooie plaatjes maken. Het gaat om bewustwording, om laten zien waarom dit beschermd moet worden.

Meer dan een hobby

Die compactcamera in dierentuinen is een Sony Alpha geworden. Die hobby is een obsessie. En die obsessie groeit met elke reis, elk dier, elk moment dat ik mag vastleggen.