Van toeschouwer naar fotograaf

Als klein joch stond ik al langs de kant bij de ELE Rally. Mijn vader nam me mee, en ik was meteen verkocht. Die snelheid, dat geluid, die spanning. Het werd een jaarlijks ritueel, en op een gegeven moment vroeg ik zelf: “Pap, wanneer gaan we weer naar de rally?”

In 2008 veranderde alles. Tijdens een vakantie in Duitsland was er een lokale rally, en ik had een simpele compactcamera mee. Die eerste foto was waarschijnlijk niks bijzonders, maar vanaf dat moment wilde ik niks anders meer. Elke rally, elke bocht, elke auto door het stof. Ik moest dat vastleggen.

De deuren gaan open

Van die lokale Duitse rally groeide het uit. Nederlandse kampioenschappen, Belgische stages, het Europees Kampioenschap. En dan die eerste keer WRC in Duitsland. Die toprijders die met een snelheid door bochten gaan waar je normaal niet eens over nadenkt. Het was overweldigend.

In 2011 kwam ik via de rallysport in contact met Van Loon Racing. Dat opende deuren. Ineens stond ik niet alleen langs Nederlandse stages, maar ook bij Baja’s, Cross Country Rally’s, en uiteindelijk de Dakar Rally in Saoedi-Arabië. Van modder in Europa tot zand in het Midden-Oosten.

Meer dan een hobby

Inmiddels heb ik rally’s door heel Europa gefotografeerd, circuits met endurance races en zelfs Formule 1. Die compactcamera is een Sony Alpha geworden, en die hobby is uitgegroeid tot samenwerking met teams en organisaties. Maar dat gevoel van die eerste keer langs de kant van de ELE Rally? Dat is nooit weggegaan.